Farmville

Gouden regels van Gamification

The holy grail van marketing is opnieuw ondekt. Twitter is een dinosaurus en Google plus is so yesterday. Make way for Gamification…

Heel lang geleden kwam er eens een web 2.0. Interactie aangaan met je gebruikers, social media platforms, two-way communication in plaats van one-way communicatie en vooral veel hype over merken die in eerste instantie nutteloos blijken te zijn. Al snel riepen marketeers en ‘gurus’ dat de volgende stap ‘Web 3.0′ er ook al aan zat te komen.  Nu dat niet om de platforms meer leek te draaien maar eerder over een semantisch web, personalisatie & computer generated content  lijkt te gaan, is er voor mij een gat onstaan tussen de nieuwe platforms en het zogenoemde 3.0. Het gaat niet meer om de nieuwe functionaliteiten en design van websites, het leuke betá logo en de magie van RSS. Blijkbaar hebben zij hun laatste stap gezet.

De platforms gebruiken, dat is het probleem niet écht. Iedereen kan een google, facebook en twitter account aanmaken. En ja, ook iedereen kan dat met elkaar linken en daarmee publiceren. De goed uitgedachte media strategie is echter waar het volgens mij vaak misgaat. Nu zijn er talloze trainers en gurus die je daar bij kunnen helpen. Toch zie ik in verhouding met het geld wat in trainingen gaat zitten, de campagnes die met veel bombarie worden gestart en de uren die er door mensen worden ingestoken niet erg veel grote successen zijn. Nu zal er ook online vast wel een punt zijn waar we verzadigd zijn tot aan het aantal campagnes, merken of trends waar je op dat moment interactie mee aan gaat; of er zijn gewoon te weinig paarse koeien

Een paar weken geleden kwam ik  Gabe Zichermann tegen op een YouTube filmpje bij Google Tech Talks. Hij is een Game-based marketeer die de term gamification bij mij heeft geïntroduceerd. Hij zorgde voor wat verfrissing in mijn bovenstaande klaagzang. Eindelijk weer eens een nieuwe blik, nieuwe toepassingen en elementen i.c.m. Social Media! Precies waar we de laatste tijd op al die verschillende conferenties en meet-ups aan toe zijn. En voor mij ook eindelijk een heerlijke vulling voor het gat wat er voor mijwas onstaan.

Maar wat is Gamification dan?

Gamification is het gebruik van het game-mechanics voor niet-game-toepassingen.  De techniek kan mensen aanmoedigen om taken die zij normaal saai vinden,  zoals het invullen van enquêtes of het lezen van websites, om te toveren tot iets leuks en vooral iets wat mensen kan blijven boeien ( Engagement is hier het toverwoord).

Anders gezegd kun je door game elementen toe te voegen aan verschillende toepassingen dingen leuk maken. Denk hier aan je belasting opgeven, boodschappen doen of misschien zelfs wel facturen betalen! Voor alles is wel iets te verzinnen. Nu hebben de mensen van dit blog zich al erg verdiept in dit onderwerp en delen graag hun ideeën, tips en succesverhalen.

Klinkt awesome toch? Onderstaande video is huiswerk, Gabe Zichermann verteld hier de basis van Gamification. Wat werkt wel, wat werkt niet en waarom? Sex sells, Free stuff sells & fun sells. Het tijdperk van “Fun” komt er aan en Gabe verteld je hoe. Ik ben heel benieuwd wat jullie hiervan vinden, neem jij dit op als webdesigner/Media consultant en is echt het begin van een nieuwe era? Fun is the future! Ook misschien leuk om ideeën te verzinnen om dit bij InternetMannen gericht en met een duidelijke strategie te implementeren! Wat denk jij, zou een ‘Snor Yourself’ pagina werken ;) ?

Bookmark nu even deze pagina en zodra je tijd hebt om 40 minuten naar een interessante en leuke talk te kijken, kom dan terug! (Of kijk hem direct!)    

 

  • Anonymous

    Google+ so yesterday? Je hebt zeker nog geen invite gekregen…

    Ok on topic. Zichermann is een hippie met een roze bril. Ik heb veel videos van hem gezien en hij lijkt op een roze wolk te leven als het gaat over de mogelijkheden en de toekomst van gamification. Ik vermoed dat hij een onderliggend commercieel agenda heeft om zich zo te uiten. Zijn boek bevestigd dat wel, aangezien hij een marketeer is. Dat betekent niet dat hij alleen maar onzin verteld.
    Je zou eens de twee videos van Jesse Schell moeten kijken, hoogleraar CMU en gamedesigner, ‘Design Outside the Box’ en ‘Visions of a Gamepocalypse’, twee uitermate informatieve videos verteld op zeer grappige wijze.

    Gamification vanuit een marketing perspectief heeft twee kanten. Op een kort termijn werkt het zeker wel, vooral om de lage intrinsieke motivatie nog wat extra boost te geven. Op een langer termijn maakt het je product of dienst kapot. Entertainment slijt. Waar een marketeer goed op moet letten is de rol van entertainment/gamification in zijn producten. Het moet nooit het doel zijn, altijd het middel. Een voorbeeld dat ik altijd geef is Foursquare, waarom is dat kut? Omdat het intrinsieke doel van FS, het delen van coole plekken in de stad met vrienden, is verneukt door de race voor mayorships en het vergaren van badges. Dát is nu Foursquare.
    Gamification vanuit -laten we zeggen- academisch perspectief is een stuk pessimistischer. Heb je Brave New World van Huxley wel eens gelezen? Dan begrijp je gelijk waar het heengaat. Bekijk deze leuke strip eens, met dezelfde titel als het boek ‘Amusing Ourselves to Death’: http://www.recombinantrecords.net/2009/05/24/amusing-ourselves-to-death/

    goededag nog en speelse!

    • http://www.internetmannen.nl/internetman/ontwerper Ontwerper

      Haha, die strip is inderdaad een aanrader voor ieder die een mening heeft over de huidige internet/media-samenleving! Supergaaf, thanks. 

      Verder ben ik nátuurlijk met je eens dat gamification enkel het middel is om het doel te bereiken: meer interactie = meer fun = meer oogballen = meer geld/hits. Hierbij is meer interactie (zoals je zei) niet altijd goed, te zien aan jouw voorbeeld van FS of bij websites waarbij punten wordt gegeven voor elke comment (uiteindelijk resulterend in een paar té actieve personen, die bij alles “EERSTE REACTIE” neerkwakken).  

      Alles leuk en aardig, ik ben ook van mening dat dé ultieme vorm van gamification nog bedacht moet worden en dat deze uiteindelijke vorm wel degelijk een website voor lange termijn kan helpen. Er moet gewoon nog meer gekeken worden naar de game-industrie, met Counterstrike als 1 van de toppers: een ‘gratis’ spel (half life 1 is wel nodig) dat 11 jaar na dato nog steeds door duizenden mensen intensief wordt gespeeld. Zo, vorm dat maar eens om tot een website!

    • http://www.christophermarks.nl Christopher Marks

      Bedankt voor je reactie en je video tips PhilipMan, ik zal zeker even tijd maken om deze te bekijken.  En wat Google+ betreft mag ik aannemen dat je ook een fan bent? ;). 

      Anyway, on topic. Je reactie bevat nogal veel subjectieve info over Zichermann. Een hippie die op een roze wolk leeft? Dat hij flauwe grapjes maakt en een commerciële agenda heeft, tuurlijk. Welke marketeer niet? Waar ik nieuwsgierig naar ben is wat jij denkt wat geen onzin is. Welke info neem jij wel van hem aan en waarom beperk jij jouw toekomstvisie door iets wat te rooskleurig lijkt? Als je écht iets wilt bereiken, kan dat toch?

      Ik geloof dat veel van zijn verhalen, of andere sprekers over  game-based marketing, kunnen dienen als inspiratie om écht eens een volgende stap te zetten i.c.m. het gebruik van Social Media. Een aantal grote merken doen dat al. Ik denk dat Gamification inderdaad een element is wat er voor kan zorgen dat campagnes/acties/discussies naar een volgend niveau kan worden gebracht. Precies wat je zegt, een middel en niet het doel! 

      Dat het je product of dienst op langere termijn kapot maakt vind ik daarentegen wat overdreven. Het zijn namelijk elementen die je product of dienst versterken. Elementen die je samen met andere tools gebruikt om een bepaald doel te bereiken. Gamification vraagt ook om ‘het gebruik’ van game mechanics om een bepaald doel te bereiken. Met mijn opvatting van de definitie kan het dus niet eens als doel dienen.

      Mocht gamification op wat voor manier dan ook wel je doel zijn. Dat zou dan betekenen dat je game elementen gebruikt om een game te maken. Maak je dan niet gewoon een game? Natuurlijk loop je het risico dat je iets maakt wat niet in de smaak valt. En inderdaad je moet je afvragen of het verstandig is om nu de gaming wereld in te stappen.. Maar volgens mij zijn er zat leuke acties, spelletjes of andere vormen van game-mechanics die er wel voor kunnen zorgen dat iets aanslaat, leuker wordt of dingen boeiender maakt. 

      Ik vind een discrepantie in je comment. Wat wil je nu precies zeggen? Aan de ene kant proef ik een afgunst voor Zichermann en zijn ideeën betreft dit onderwerp.Aan de andere kant lees ik dat je toch wel geloofd in het gebruik van game-mechanics in marketing. Waar wil je precies naartoe?

      Wat betreft 
      Amusing Ourselves to Death. Leuk. +1 
      Afsluiten met ‘speelse’. -1

      P.s. je hebt blijkbaar wat leuke/interessante ideeën over dit onderwerp, wellicht een idee om jouw visie hier eens met alle internetmannen te delen als post? Misschien leren we er allen nog wat van en is er nog meer ruimte voor discussie.

      • Anonymous

        Hallo onderzoeker,

        Thanks voor de reply! Ik heb Facebook al doodverklaard!

        Dat ik Zichermann zo te kakken neerzet is bewust wat provocerend bedoeld. Waar ik het er met hem over eens ben? Bijna alles. Dat is mijn kritiek ook niet, mijn kritiek is de dingen die hij niet zegt, de dingen die naar mijn mening níet zo goed zijn voor het ‘gegamificeerde’ product of dienst en níet zo goed zijn voor de user, dat laat hij erbuiten.

        De definitie stelt inderdaad dat het gaat om het ‘gebruik van’. Maar wat ik vrees is dat na implementatie van game mechanics, ‘het gebruik van’ veranderd naar ‘dit is ons product’.

        Neem nou de meest oppervlakkige gamification applicatie die er is, EpicWin. Je krijgt punten als je de afwas doet of het vuilnis buiten zet. Mijn vraag is, is dit nu een game (dus game als doel), of is dit een ‘hulpmiddel’ (met game als middel en het huishouden als doel)? Gamification stelt dus het laatste te zijn, maar dan gebeurt er eigenlijk iets geks. In het voorbeeld van EpicWin: ik vind het dus niet leuk om te afwassen maar omdat ik er nu virtuele punten mee kan scoren, een virtueel avatar mee kan krijgen, ga ik wél afwassen. Vaak door het sociale karakter, zodat ik deze kan showen tegenover vrienden. Het lijkt wel alsof we onszelf voor de gek houden. Het is een operant conditionerings experiment waar wijzelf tegelijk de rat en de laborant zijn. Wij houden onszelf een wortel voor.   

        Ik zeg niet dat gamification slecht is, het kan gebruikt worden voor goed en voor slecht. Wat belangrijk is dat gebruikers van een ‘gamified experience’ noem ik het maar even, niet moeten vergeten waar de applicatie écht om gaat. Zet niet de vuilnis buiten omdat je er punten voor krijgt, maar omdat je huis anders een broedplaats voor ziektekiemen wordt. Wat vaak blijkt is dat als er eenmaal een beloning ergens voor wordt gegeven, deze extrinsieke motivatie de intrinsieke motivatie vervangt. En als op den duur de extrinsieke beloning wordt verwijderd, dan is intrinsieke motivatie ook weg. Stel je moeder vraagt jou de afwas te doen, nou prima. Maar later, omdat je al zo oud bent, zegt ze, betaalt ze je elke keer 10eu om de afwas te doen. Weer later betaalt ze je toch maar niet meer, omdat ze het niet nodig vindt. Ik weet zeker dat jij dan ook geen zin meer hebt om de afwas te doen. Ik wil geen psychologische experimenten aanhalen, maar dit soort dingen zijn vaker bewezen.

        Aan de andere kant, geloof ik zeker wel dat gamification ook goede kanten heeft. Ik kan mij zeer zeker voorstellen dat bijvoorbeeld iemand door gamification begint met een bepaalde levensstijl en op den duur hier intrinsieke motivatie voor ontwikkeld en later inziet waar het goed voor is. (Nooit de afwas gedaan, maar wilde dit best eens proberen door EpicWin, en begin nu in te zien dat de afwas doen belangrijk is). Realistisch of niet?

        en uiteraard zou ik graag eens een gastblog willen schrijven voor deze topsite! ;)

      • http://www.internetmannen.nl Onderzoeker

        Hi Philipman, 

        Bedankt voor je toelichting en je mooie compliment over de Internetmannen, je verhaal en standpunt is een stuk duidelijker! 

        De gamified experiences die volgens jou niet geschikt zijn voor gamification is een sterk punt. Hierbij zet je me direct ook echt aan het denken over dit onderwerp. Een stuk meer dan de leuke verhalen die Zichermann verteld. Mijn vraag in het algemeen is of het erg is dat we onszelf een wortel voorhouden, als het werkt?

        Het voorbeeld van de afwas is natuurlijk een inkoppertje. Alles draait  om de beloning. En dat komt in jouw voorbeeld we allemaal de ROI kunnen inzien. Ik denk dat je met dit soort dingen je gebruikers ook moet opvoeden, net als je in het echte leven doet met  kinderen,  werknemers of well go on… 

        Het doel moet niet direct gelinkt zijn aan de beloning die je ontvangt voor één actie, maar het idee is om mensen langer geboeid te houden. Ik geloof dat een goed XP punten systeem daar een voorbeeld van is. 

        Misschien is dit een onderwerp waar jij wat meer over zou willen schrijven? Een case zou willen delen of een uitdagende stelling zou willen plaatsen om het gesprek verder te brengen? 

  • http://www.internetmannen.nl/internetman/ontwerper Ontwerper

    Enneeee…kom maar op met die ‘Snor Yourself’ ;-) !